Ανουσάκη Ελένη

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Γονείς της είναι η ηθοποιός Μαλαίνα Ανουσάκη και ο τενόρος της λυρικής και πρωταγωνιστής της επιθεώρησης, Ευάγγελος Ανουσάκης.

Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1950 σε ηλικία... έξι ετών. Ηταν το μωρό που κρατούσε η Ελένη Χατζηαργύρη στην ταινία Αμάρτησα για το παιδί μου, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο πατέρας της. Δεκαέξι χρονών μπήκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου σαν εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε στην ταινία Κόκκινα φανάρια και διώχτηκε από την σχολή. Αργότερα, αναιρέθηκε η απόφαση του διευθυντή Θάνου Κωτσόπουλου και επανήλθε.

Αναλυτή Κάκια

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1934. Σπούδασε στη Σχολή Δ. Ροντήρη. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1955. Μαζί με το σύζυγό της, ηθοποιό Κώστα Ρηγόπουλο, υπήρξαν θιασάρχες των έργων που ανέβαζαν.

Την καριέρα της στο κινηματογράφο την ξεκίνησε το 1959 όπου έπαιξε σε 6 ταινίες (Λαός και Κολωνάκι, Να Πεθερός, Να Μάλαμα, Ανθισμένη Αμυγδαλιά, Ο Γιάννος και η Παγώνα, Ένα Νερό κύρα Βαγγελιώ και Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα). Μερικοί από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους της, είναι στις ταινίες: Η Βίλλα των Οργίων (1964), Η Σταχτοπούτα (1960), Ζητιάνος Μιας Αγάπης (1964), Διαζύγιο Αλά Ελληνικά (1964).

Χριστοφορίδης Περικλής

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα της Μικράς Ασίας το 1908. Ηθοποιός της σκηνής από το 1924, πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1929, στην ταινία "Μπόρα".

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους και ίδρυσε δικούς του, και περιόδευσε στον ελληνισμό του εξωτερικού. Παράλληλα ήταν συγγραφέας θεατρικών έργων και κινηματογραφικών σεναρίων και ως ηθοποιός, έκανε μια πλούσια κινηματογραφική καριέρα με τη συμμετοχή του σε περισσότερες από 200 ταινίες.

Μετά τον Λαυρέντη Διανέλλο, είναι ο πιο παραγωγικός ηθοποιός του ελληνικού σινεμά σε αριθμό ταινιών.

Πέθανε το 1983.

Χορν Δημήτρης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921. Γιός του Παντελή Χορν, γνωστού συγγραφέα θεατρικών έργων. Πριν ακόμα τελειώσει το γυμνάσιο, ξεκίνησε σπουδές στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου αποφοίτησε το 1940 και λίγο αργότερα σπούδασε στη Νομική Αθηνών.

Η πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη σκηνή, έγινε το 1940 στο Εθνικό με το έργο Ο Έμπορος της Βενετίας. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε από τους πιο περιζήτητους ζεν πρεμιέ της σκηνής. Συνεργάστηκε με θιάσους μεγάλων πρωταγωνιστών, αλλά και με το Εθνικό. Το 1946-50 συνεργάστηκε με το Θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη.

Χατζηχρήστος Κώστας

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1921. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1944 και στον κινηματογράφο το 1952 στο Πύργο των ιπποτών των Νίκου Τσιφόρου, Γ. Ασημακόπουλου.
Γρήγορα, καθιερώθηκε ως ένας από τους δημοφιλέστερους κωμικούς της ελληνικής οθόνης.
Κατά την περίοδο της μεγάλης ακμής του επέκτεινε τη δραστηριότητά του και στο χώρο της σκηνοθεσίας, αναλαμβάνοντας μερικές φορές και την παραγωγή (Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο κ.α) συνεργαζόμενος κάποιες άλλες με τον Απόστολο Τεγόπουλο (Καπετάνιος για κλάματα κ.ά.), ενώ πάντα κρατούσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Φωτόπουλος Μίμης

Γεννήθηκε στη Ζάτουνα της Γορτυνίας το 1913. Σπούδασε στη Σχολή Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1932. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1933 και στον κινηματογράφο το 1948, στην ταινία Οι Γερμανοί ξανάρχονται. Ηθοποιός της σκηνής, μεταπήδησε ένα καλοκαίρι στο μουσικό θέατρο και έγινε αμέσως γνωστός μ' ένα του νούμερο ("Να κάθεσαι..."). Οι ταινίες που ακολουθούν, τον επέβαλλαν για πολλά χρόνια ως τον πλέον δημοφιλή κωμικό της ελληνικής οθόνης.

Μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές του βρίσκονται στις ταινίες: Η Κάλπικη Λίρα, Ούτε Γάτα Ούτε Ζημιά, Το Σωφεράκι, Ο Φανούρης και το Σόϊ του, Ο Θόδωρος και το Δίκανο, Η Ωραία των Αθηνών και Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο.

Φούντας Γιώργος

Γεννήθηκε στο Μαυρολιθάρι Παρνασσίδας το 1925. Ο θάνατος ενός φίλου του, στάθηκε η αφορμή για να εγκαταλείψει την οικογενειακή δουλειά και να στραφεί στην ηθοποιία. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951 στο "Νυφιάτικο τραγούδι" του Νότη Περγιάλη.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά, το 1944, στην ταινία Τα Χειροκροτήματα (Αττίκ, Χόρν). Αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο, και οι ταινίες του τον έκαναν αμέσως γνωστό και δημοφιλή, και τον καθιέρωσαν σαν έναν από τους πλέον δυναμικούς πρωταγωνιστές της ελληνικής οθόνης.

Φέρτης Γιάννης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης. Πρωτοεμφανίστηκε με το Θέατρο Τέχνης το 1959, στο έργο "Η ηλικία της νύχτας" και ακολούθησαν έργα όπως, "Ορνιθες", "Ευριδίκη", "Γλυκό πουλί της νιότης" (πλάι στη Μελίνα Μερκούρη) και αργότερα με το Θίασο Διονυσίων "Επικίνδυνη στροφή", "Ασκηση πέντε δακτύλων", "Το θαύμα της Άννας Σάλιβαν", "Μικρή μας πόλη", "Πέγκ καρδούλα μου", "Ιστορία του Ιρκούτσκ", "Ένας μήνας στην εξοχή", "Ο δικέφαλος αετός" κ.ά.

Φέρμας Νίκος

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1905 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου.

Πρωτοεμφανίστηκε στον περιοδεύοντα θίασο Βερώνη και από το 1925 άρχισε τις εμφανίσεις του στην Αθήνα με την παράσταση Επτά επί Θήβαις του Αισχύλου που ανέβηκε από το Θέατρο Τέχνης. Διακρίθηκε σε έργα πρόζας και επιθεώρησης.

Στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1948, σε ηλικία 43 ετών, στη ταινία Οι Γερμανοί Ξανάρχονται. Έλαβε μέρος σε 151 ταινίες, δράματα και κωμωδίες και ειδικεύτηκε στον ρόλο του βαρύμαγκα, με την χαρακτηριστική του εμφάνιση.

Τσούκας Νίκος

Γεννήθηκε στην Δεσκάτη Γρεβενών το 1935. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Πέλου Κατσέλη.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1962, πλάι στο Μίμη Φωτόπουλο, με το έργο "Εξω οι κλέφτες". Στη συνέχεια έπαιξε με την Έλλη Λαμπέτη στο έργο "Η μικρή μας πόλη" και αργότερα συνεργάστηκε με τους Κατερίνα, Κώστα Μουσούρη, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Τζένη Καρέζη, Κώστα Ρηγόπουλο, Κάκια Αναλυτή, Σωτήρη Μουστάκα, Αλίκη Βουγιουκλάκη κ.ά.

Το ντεμπούτο του στον Κινηματογράφο το έκανε το 1962, με τις ταινίες Προδομένη Αγάπη και Η Νύφη το 'Σκασε. Μερικοί από τους πλέον χαρακτηριστικούς ρόλους του ήταν στις ταινίες: Η Βίλλα των Οργίων, Η Νεράϊδα και το Παλληκάρι, Το Στραβόξυλο και Η Ωραία του Κουρέα.

Τσαγανέας Χρήστος

Γεννήθηκε στη Βράιλα Ρουμανίας το 1906. Μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Ηθοποιός της σκηνής από το 1929 πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1933, στην ταινία Ο κακός δρόμος.

Έγινε ευρύτερα γνωστός με τον χαρακτηριστικό του ρόλο στην ταινία Οι Γερμανοί ξανάρχονται και πολύ αργότερα στο Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο σαν ο διευθυντής, ο διευθυντής βεβαίως - βεβαίως! Άλλοι χαρακτηριστικοί του ρόλοι στον κινηματογράφο είναι, μεταξύ άλλων: Μια Ζωή την Έχουμε (1958), Ο Θόδωρος και το Δίκανο (1962), Η Κυρία του Κυρίου (1962), Κάτι Να Καίει (1963), Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης (1963) κ.ο.κ.

Ηταν σύζυγος της ηθοποιού Νίτσας Τσαγανέα. Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1976. 

Τζενέραλης Θανάσης

Γεννήθηκε το 1911. Ξεκίνησε το 1940 ως ηθοποιός του λυρικού θεάτρου. Ασχολήθηκε στη συνέχεια με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Από τις θεατρικές του δραστηριότητες σημαντικότερη ήταν η πολυετής θητεία του στο Κ.Θ.Β.Ε.

Στον κινηματογράφο αποτέλεσε τον σχεδόν μόνιμο συμπρωταγωνιστή του Βασίλη Λογοθετίδη. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 1949, στην ταινία του Νίκου Τσιφόρου, Τελευταία Αποστολή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση, με αποτέλεσμα ο θάνατός του, το 1989, να περάσει σχεδόν απαρατήρητος από το καλλιτεχνικό κύκλωμα.

Τζανετάκος Αλέκος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου (Σταυράκου). Πρωτοεμφανίστηκε το 1957 σε ρόλους κλασσικού ρεπερτορίου, με το Περιφερειακό Θέατρο Θεσσαλονίκης του Κώστα Χατζίσκου, σε τουρνέ ανά την Ελλάδα.

Αργότερα καθιερώθηκε ως πρωταγωνιστής στο θέατρο Μπουρνέλη στο πλευρό σπουδαίων κωμικών, όπως των Μακρή, Αυλωνίτη, Σταυρίδη, Βλαχοπούλου κ.ά. Μια μεγάλη θεατρική του επιτυχία ήταν, "Ο τρελός του Λούνα Πάρκ", στην οποία είχε και την καλλιτεχνική διεύθυνση και η οποία έκανε περιοδεία σ' όλη την Αμερική.

Στρατηγός Στέφανος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923. Σπούδασε στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου (Καρόλου Κουν). Στη θεατρική σκηνή πρωτοεμφανίστηκε με το θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη, στην παράσταση "Ενας απρόσκλητος μουσαφίρης". Συνεργάστηκε και με άλλους σημαντικούς θιάσους, συμμετέχοντας στις παραστάσεις "Κουτσομπόλης", "Βροχοποιός", "Εξοχικό κέντρο ο έρως" κ.ά.).

Παράλληλα, από το 1948 ξεκίνησε και την κινηματογραφική του σταδιοδρομία εμφανιζόμενος αρχικά στην ταινία Οι Γερμανοί ξανάρχονται. Γρήγορα έγινε δημοφιλής παίζοντας ρόλους "καρατερίστα" και από το 1959 δοκίμασε τις δυνάμεις του και στο χώρο της σκηνοθεσίας, την οποία όμως εγκατέλειψε γρήγορα για ν' αφοσιωθεί και πάλι στην ηθοποιία.

Σταυρίδης Νίκος

Γεννήθηκε στο Βαθύ Σάμου το 1910. Πέθανε το 1987. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, το 1929 με την παράσταση, "Λοβιτούρα". Τον επόμενο χρόνο σε οπερέτα του Μ. Ζαφειρίου και μετά σε άλλους επιθεωρησιακούς θιάσους, ως βασικό στέλεχος. Περιόδευσε πολλές φορές στον ελληνισμό του εξωτερικού. Από το 1942 έως το 1958, συγκρότησε επανειλημμένα θιάσους με τους: Ξ. Δράμαλη, Άννα και Μαρία Καλουτά, Ντιριντάουα, Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Χατζηχρήστο, Μαρίκα Νέζερ, Μπελίντα κ.ά.

Πήρε μέρος στις παραστάσεις: "Η αυτού εξοχότης...εγώ", "Ο δολοφόνος τα' κανε θάλασσα", "Από τον ουρανό στη γη", "Εκατό χιλιάδες δολάρια", "Ένας έξυπνος βλάκας", "Δέκα μέρες στο Παρίσι", "Κομπολόι δέκα χάντρες", "Ο Ηλίας του 16ου", "Πεπονόφλουδα" κ.ά.